Rondreis september

 

Reisverslag

¡Hola! Na onze eerste indrukken, willen we jullie een iets vollediger beeld geven van onze rondreis door het Noorden van Argentinië. Een deel van onze bagage lieten we achter in onze dts-school in Ituzaingo. Met enkel trekkersrugzakken gingen we met een taxi terug naar Buenos Aires (BsAs). Het hotel viel een beetje tegen; niet zo vriendelijk personeel die geen woord Engels verstonden, een naar sigarettenrook ruikende kamer, vuile badkamer, … Een van de interessante musea in BsAs was een museum over Evita Peron, die nog steeds door heel wat Argentijnen ´vereerd´ wordt. We vonden het ook boeiend om over de politiek, vanaf Juan Peron tot nu, te praten met een van de gidsen. In BsAs viel ons op dat er enorm veel politieagenten op straat waren. Maar ook in andere overheidsdiensten was er vaak een overschot aan personeel. Een manier om de werkloosheid op te vangen? Ons hotelletje was vlakbij de breedste straat ter wereld, namelijk de Avenida de 9 de Julio. Onze trouwdatum komt hier in elke stad en dorp terug als straatnaam of naam van een plein. Het is een herinnering aan de onafhankelijkheidsdag in 1816.  We weten al langer dat grote steden niet onze favoriete vakantiebvestemming zijn en dus vertrokken we al na 2 dagen richting Salta. Om de lange reis te onderbreken, zijn we een paar dagen blijven hangen in Carlos Paz, een toeristisch dorp in de buurt van Cordoba. We kwamen ´s avonds laat aan en moesten nog een hotel vinden. Enkele vriendelijke mensen verwezen ons door naar hotel Argentino. Niet duur, maar heel roed verzorgd, heel vriendelijk personeel en een klein zwembad op het dak. In Carlos Paz hebben we een berg beklommen, gewaterfietst, leren slippers gekocht, … Wat we misschien het leukst vonden, was een halve dag paardrijden en canopy (=langs een kabel naar beneden suizen) door het woeste en dorre landschap. De gids had ook veel tips voor onze volgende bestemming (Salta).  Helaas reden er enkel bussen ´s nachts, waardoor we niets hebben gezien van het landschap, maar ook zeer slecht hebben geslapen. In het busstation van Salta werden we ´bestormd´door klantenronselaars van jeugdherbergen. We kozen voor Backpackers Soul aangezien die was aangesloten bij Hostelling International (waar we lid van zijn).  Vanuit Salta deden we 2 prachtige excursies. De eerste voerde ons over de weg waar tot enkele jaren geleden de ‘tren a las nubes’ (trein naar de wolken) reed, naar San Antonio de los Cobres. Vanuit dat dorp reden we enkele uren aan 40-70 km per uur over hobbelige wegen door de ‘puna’ (soort steppe, maar in een hoogvlakte, meer dan 2000 m boven zeeniveau) naar gigantische zoutvlakten. Niet zo groot als die in Bolivia maar wel indrukwekkend! Het laatste deel van de route was ook erg mooi: via Pumamarca en Jujuy terug naar Salta. De bergen waren net een kleurenpallet, door de verschillende grondstoffen. (roze: oxidatie van ijzer, groen: koper, geel: suffraat, wijst op vulkaan in de nabijheid, geelbruin: calcium,…)De tweede excursie ging zuidwaarts, naar Cafayate. Onderweg konden we wijnen proeven: Malbac en Torentes zijn streekwijnen. Het uitzicht was echt magnifiek! Door de platonische platen die tegen elkaar gebotst waren, zag je de lagen schuin liggen. Sommige rotsformaties hebben door hun typische vorm een naam gekregen, zoals de Titanic, de priester en processie, de vrouw, de nagel, de kikker, de kastelen,…Vanuit Salta zijn we ook gaan wandelen en paardrijden in de Quebrada van San Lorenzo. We waren ook erg onder de indruk van de processie in Salta 15 september. Tijdens onze uitstap naar San Antonio de los Cobres hadden we al een hele groep uit dat dorp zien wandelen in de richting van Salta. Zij legden waarschijnlijk de grootste afstand af van alle mensen die meededen aan de processie: 168 km! We vernamen dat die zaterdag een half miljoen mensen zijn afgezakt naar Salta om El Señor (Jezus) en La Virgen (Maria) te bedanken voor de redding van de aardbeving in de jaren ’90. Vanuit Salta maakten we een heel lange busreis: 27 uur waren we onderweg, via Tucuman naar Iguazu. Maar de reis was echt wel de moeite waard! De watervallen op de grens met Brazilië zijn meer dan 2 km breed en nog groter dan de Niagara watervallen! We bewonderden ze vanop afstand en van heel dichtbij! Met een speedboot voeren we een achttal kilometers tegen de stroom op, tot in de nevel van het water dat weer meters omhoog spatte. In Iguazu hebben we ook geraft, vogels gespot in het regenwoud, geklommen en gerappeld, en naar het drielandenpunt gevaren (de grens van Argentinië, Brazilië en Paraguay). Het is ons gelukt om op zondag (23 september) terug te zijn in Buenos Aires. Dat is een bijzondere dag in de wijken San Telmo en La Boca: vlooienmarkten, toeristenmarkten, en tangovoorstellingen op de pleinen. We waren versteld van de improvisatiemogelijkheden bij deze dans! Bij elke dans zagen we weer nieuwe pasjes en sensuele bewegingen. We namen zelf nog geen les, maar Benno werd bij een voorstelling al eens uitgenodigd om een Argentijnse folkloredans mee te dansen, en Janneke mocht even de leiding ervaren van een uitmuntende tangoleraar.Vanaf onze school is het waarschijnlijk anderhalfuur tot Buenos Aires, en aangezien we maar 1 echte vrije dag per week hebben, hopen we dat we de tango dichterbij kunnen leren.We hebben erg genoten van deze vakantie. Vanaf nu zullen we berichtjes aanvullen bij het volgende tabblad, want 25 september begint onze ‘lecture phase’. 

Enkele indrukken

Maandag 3 september stonden we op om 4u, onze vlucht naar Madrid vertrok met vertraging, dus we waren meer dan vroeg genoeg. In Madrid hebben we gerend om met de metro-shuttle onze aansluiting net of net niet te halen. We hadden geluk: die vlucht had ook vertraging. De vlucht over de Atlantische Oceaan was zo lang, dat we beseften: amai, wat zijn we ver weg van onze vrienden en familie! (Gelukkig dat we via internet dichterbij elkaar kunnen zijn.) Rond 19u plaatselijke tijd vlogen we eindelijk over de megastad Buenos Aires. We vonden het eerst raar dat het rond 18 u al donker werd. Toen realiseerden we ons dat het in Argentina winter, en dus kort licht is. Onder ons zagen we overal lichtjes, en rechte straten: een groot lappendeken van vierhoekjes, driehoekjes en rechthoeken: imposant om te zien. Rond 23 u (voor ons gevoel 04.00) gingen we naar onze slaapkamer, na thee gedronken te hebben bij de verantwoordelijke van onze DTS-opleiding.
Buenos Aires is een grote, maar vuile stad. Dat vinden veel Argentijnen zelf ook. BA is langs de buitenkant dus niet zo aantrekkelijk. We hopen dat we bij onze volgende bezoeken meer de binnenkant zullen leren kennen: het gezellige nachtleven, tango´s dansen, naar de cinema gaan, en veel babbelen, keuvelen en lollen met onze nieuwe vrienden.

Reizen met de bus is goedkoop, maar zeker ook afzien! Aangezien de afstanden tussen de steden zo groot zijn, duren de busritten snel meer dan 10 uur. De eerste busrit, van Buenos Aires naar Cordoba viel nog mee. Maar onze rug doet nog pijn van de tweede busrit, naar Salta. Door de echt harde schokken, kreeg je steeds een dreun in je rug en geraakte je maar niet in slaap. Maandag staat er ons een rit van 26 uur te wachten… Gisteren hoorden we van een andere globetrotter dat er ook bussen bestaan met betere zetels en betere service op de bus (free alcohol, dekentje, films, …). Daar willen we best iets meer voor betalen   

De meeste mensen zijn hier erg vriendelijk en groeten je ook op straat. Mannen en vrouwen kussen elkaar als ze elkaar groeten, ook al hebben ze elkaar maar even gesproken. In ons hotel in Carloz Paz (dicht tegen Cordoba, de 2de grootste stad van Argentinië) kusten de (enorm vriendelijke en duidelijk articulerende) receptioniste en de gasten elkaar bij het verlaten van het hotel. Die warme groeten zijn zeer aangeaam, maar wel even wennen! 

Het verkeer is hier zoals in Italië: chaotisch tot en met! Het recht van de sterkste geldt hier, niet een rood verkeerslicht. Ik heb eerbied voor mensen, niet voor rode verkeerslichten zei Sacha (een interessante, zoekende en nog voor 5% Slavische man die allerlei beeldjes en souveniertjes verkocht langs een bergpad). Maar van dat respect voor mensen merken we niet veel. Om een straat over te steken moet je soms wel even slikken en snel wegspringen voor de autos die weigeren te vertragen. Ook politieagenten steken over bij rood licht en negeren ook de anderen die door rood rijden. De stoplichten staan hier ook NA het kruispunt.
De wegen doen ons ook een beetje denken aan Moldavië: geregeld putten en bobbels in de grote wegen, en vanaf dat je een dorp inrijdt, is er geen asfalt meer. Dat maakt dat alles heel stoffig is (en na een regenbui waarschijnlijk zeer modderig). Slechts 10% van de bevolking hier heeft geld om een nieuwe auto te kopen; de rest knapt oude Renaults en Fiats op. 

Het sanitair is vaak niet proper, zeker niet in de goedkopere hotels en restaurants. De laatste keer dat we gezellig uit eten waren gegaan, ging ik ook even naar het toilet. Het wc-papier was op. Toen ik dat de ober vertelde, nam hij gewoon enkele servetjes uit de glazen in het restaurant en gaf die mij…. Waarom niet natuurlijk, maar toch… 

Voetbal is hier constant op tv is blijkbaar zeer belangrijk voor heel wat Argentijnse mannen, en vrouwen. We zagen eens een vrouw in een restaurant in BA enorm meeleven… En toen we gingen paardrijden zei de organisator dat we zeker het Boca-voetbalstadium van BA moesten bezoeken (wat we niet echt van plan zijn…) 

Al bij al zijn de steden niet zo anders dan in Europa. Ook gehaaste mensen, moderne en eeuwen oude gebouwen, zelfde kledingsstijl,… Zelfs veel meer merken dan verwacht hebben ze hier ook: Mc Donalds en Coca Cola en aanhang hadden we wel gevreesd, maar ook Palmolive, Axe, l’Oreal, Nestlé, Stella Artois en Heiniken,…

 

Heel weinig mensen kunnen Engels (of een andere taal), wat goed is voor ons Spaans maar wat het soms ook moelijker maakt om de nodige informatie te krijgen. Andere toeristen die we tegenkomen in jeugdherbergen en bij excursies zijn vaak even oud als wij. Blijkbaar een geode leeftijd om je blik te verruimen. Vaak reizen ze enkele maanden rond. Maar wij zijn tevreden met onze 3 weken! We zijn al benieuwd wat we zullen leren tijdens onze cursus vanaf 25 september.